(06) 25 00 97 35 jiska@soul2.nl

The story

Mijn wake up light licht op, een elektronische haan begint op de achtergrond te kukelen. Een vluchtige kus naar mijn man en ik kruip mijn bed uit. Het is mijn beurt om de hond uit te laten en nog half slaperig trek ik mijn joggingbroek aan om mij klaar te maken voor de ochtendwandeling. Ik schenk een glas heet water in, voeg een halve uitgeperste citroen en wat gembersnippers toe aan het hete glas water. Het glas laat ik staan in de keuken en ik trek mijn ergonomische Sketcher gympen aan. Vlug drink ik het glas vol gezondheid leeg want ik ben al laat. Ik trek mijn dikke jas aan en met mijn hond aan mijn zijde begeef ik mij naar de donkere slapende buitenwereld en probeer ik mijn gedachtes te richten op de lichtjes in de verte.

Ik benoem wat ik zie, voel hoe ik loop en breng mijn ademhaling naar een rustige 4 tellen in, en 4 tellen uit. Vol goede moed begin ik mindbalanced mijn dag.
Nog geen 50 meter verder vliegt Jago, onze beagle, blaffend en razend door de straat achter een lapjes kat aan. Wat volgt is een pijnlijke ruk aan mijn arm, een vloek uit mijn mond, een irritatie door mijn aderen en mijn mindbalanced-staat is in 1 seconde verdwenen. En hup, daar slaat mijn mind weer op hol! Net zo hard als Jago achter de kat aan rent, gaat mijn mind er met mij vandoor. Een wirwar aan boodschappenlijstjes, “things to do” voor werk en keuze opties voor mijn avondprogramma vliegen door mijn hoofd. “Zal ik vanavond naar Yoga gaan, of toch liever even boodschappen doen en vast de soep maken voor morgen? Of vast wat voorbereidingen treffen voor mijn opleiding zodat ik dat vrijdag niet hoef te doen. Eigenlijk ook wel zin om even te gaan fitnessen, dat is wel weer een paar dagen geleden. Oh ja, ik zou mams nog even bellen vanavond, daar wil ik wel even wat aandacht voor hebben. Hoe ziet mijn agenda er morgen eigenlijk uit? Moet ik daar nog voorbereidingen voor treffen? En volgend weekend is mijn liefste jarig, daar wil ik nog even wat leuks voor halen.”

Al die gedachtes blijven de rest van mijn wandeling door mijn hoofd razen en het lukt mij niet meer om het goede voornemen van een mindbalanced ochtendritueel terug te halen. In het drukke sociale en zakelijke leven dat we leiden ervaren veel mensen dat het niet eenvoudig is om stil te staan bij de vragen die er echt toe doen: Wat geeft mij echt energie? Doe ik de juiste dingen? Hoe doorbreek ik mijn oude patronen? Hoe geef ik verlies een plek? Wat heb ik te geven?

We worden geleefd door de vele eisen van de maatschappij en we worden voortdurend geconfronteerd met miljoenen prikkels. Prikkels van acties, reclames, keuzes die we moeten maken, verwachtingen waar we aan moeten voldoen en teleurstellingen die we goed moeten maken. We hebben het gevoel dat we niet te lang stil mogen blijven staan bij verliezen die we geleden hebben en dat we geprezen willen worden voor ons “voortdurend sterk zijn”.

Het liefste zouden we onszelf in drieën willen splitsen om niets te hoeven missen en het maximale uit onze dag te halen. Vaak bedenken we gefrustreerd dat elke 24 uur eigenlijk 10 uur te kort heeft. En zou het niet heerlijk zijn als we niet zouden hoeven te slapen? Zodat we deze uren ook zouden kunnen gebruiken om die ene schildercursus te doen of juist even helemaal niets te hoeven? De grote zoektocht naar balans, helemaal niets te hoeven of gewoon weer lekker afhankelijk kind te kunnen zijn: het put ons vaak uit. We hebben allemaal quick wins om de “batterij” een boost te geven, maar echt tot rust komen we niet zo gemakkelijk meer.